واگویه ها

 خبرگزاری دانشجويان ايران _ کرمان

سرویس : فرهنگی

شعر دهه هفتاد می توانست موقعیتی را به وجود آورد تا ما یک مرحله تاریخی در ادبیاتمان داشته باشیم .

مازیار نیستانی شاعر معاصر کرمانی  در گفتگو با  ایسنا منطقه کویر  با بیان این مطلب درخصوص تمایل شعری شاعران در عصر حاضر گفت : در حال حاضر موقعیت ادبی و اجتماعی ما یک موقعیت ثابت نیست و همانگونه که گروه ها و احزاب مختلف سیاسی در جامعه وجود دارد گونه های مختلف شعری هم در یک واحد زمانی نیز در جامعه ما وجود دارد. با این شرایط ما هنوز نمی توانیم بگوییم غرل امروز از بین رفته و یا پست مدرن و شعر نیمایی از بین رفته چون هنوز بعضی از شاعران ما به سبک آنها شعر می سرایند .   

وی در ادامه با اشاره به عدم ارتباط مردم با شعر جدید ایران و  ضعیف بودن برنامه های آموزشی و کارشناسی در مبحث ادبیات و شعر از سوی نهاد های فرهنگی خصوصاً سه نهاد آموزش و پرورش ، دانشگاه وصدا و سیما گفت : هنوز مردم ما آگاهی از شعر ندارند و هنوز  شعر را انچنان که باید نمی شناسند یا در این زمینه نمی توانند کتا ب مناسبی برای خرید انتخاب کنند.

نیستانی تصریح کرد : در یک جامعه بحران زده به علت عدم شناخت یک ترانه سرا خیلی سریع اسم شاعر را به خود می گیرد و کتابهایش به فروش می رسد و یا بعضی از کتابهای سبکهای سنتی مثل کتاب حافظ هنوز پر فروش اند چون مردم با آن فال می گیرند و در این بین یک روزنه امید باز شده و کتابهای فروغ ، سهراب و شاملو هم پر فروش شده است اما در مورد شعر معاصر دهه هفتاد و هشتاد اصلا بازار فروش کتاب وجود ندارد وی در این خصوص تاکید کرد باید با کار فرهنگی و آموزشی دیدگاه ها را نسبت به شعر عوض کنیم .

نویسنده کتاب پاشیلی ها ، در ادامه همگونی اکثر آثار و نقدهای شعری و پایین بودن خلاقیت شاعران و افزایش بحران را از آفتهای شعر معاصر عنوان در ریشه آنرا در دهه هفتاد دانست و افزود : در دهه هفتاد یک شعار باب شد که هر شعر نظام و سیستم مخصوص خودش را داشته باشد نه شبیه شعرهای گذشته باشد و نه در آینده شعری مثل آن سروده شود. این شعار باعث تکثر گونه های شعری می شد که متاسفانه این قانون در حد تئوری ماند و عملی نشد و اکثر شاعران از روی دست افرادی مثل براهنی نوشتند و تقلید نمودن تا اینکه اکنون ما به یک بحران در شعر رسیدیم و اکثر شعرها یک شکل شدند .

او تاکید نمود: این شعار باید عملی شود تا با یک مجموعه شعری گوناگون مواجه شویم نه یک مجموعه همگن.

انتهای پیام